[FIC] Make My Day ' Special Part
posted on 22 Jul 2008 21:25 by per-pat
Title :: Make My Day ' Special Part
Paring :: yongbae x Jiyong (YBGD) (แอบมี2Seungอยู่แต่แค่นิดเดียวเท่านั้นแหละคะ)
Warning :: หัวข้อบอกอยู่แล้วนะคะว่าใครคู่ใคร Special Part พิเศษเป็นของขวัญให้น้องกิ้ฟน้องรักของพี่พัดนะค่ะ!!! Happy Birthday ย้อนหลังน๊ะค๊ะ
มุขมันแป๊ก เพราะคนแต่งมันเบลอ จีมันบ้า เพราะคนแต่งมันรั่ว ทนๆกันไปหน่อยแล้วกันน๊ะค่ะ
*
"กรี๊ดดดดดดดดดด!นั่นพี่ยองเบนี่หน่า หล่อจังเลยย อยากได้เป็นแฟนจัง>w<"
"ฝันไปเหอะย่ะ ดูด้วยว่าพี่เขาเดินมากับใคร นั่น!พี่จียง แฟนพี่ยองเบที่รักแก"
"โอ้ยยยยยTT' เขาเป็นแฟนกันจริงๆเหรอว้ะแก"
"จริงล่ะมั้ง เห็นอยู่ด้วยกันตลอดเลย"
เสียงพูดคุยของกลุ่มเด็กผู้หญิงที่ผมกับยองเบเพิ่งเดินมาไปเมื่อกี้นินทากันดังลั่นจนเข้าหูผม โห้ยยยยย!คุยกันเบาๆไม่เป็นเหรอไงเนี้ย เข้าหูผมคนเดียวจะไม่ว่าเลยแต่นี่เล่นคุยกันดังขนาดนี้แล้วยองเบมันก็เดินอยู่ข้างๆผม มีเร้อะ!!!จะไม่ได้ยิน ยองเบหันมามองหน้าเขายิ้มๆ
"มีคนพูดถึงเราอีกแล้วนะ"
อ๊าก กกกก กกกกกกกกก>__<
'เรา' เรางั้นเหรอ?
โอ้ยยยย! ควอนจียงหน้าแดงแค่เพราะคำว่า'เรา'
"เอ่อ...ฮะๆ พูดอะไรไร้สาระ"ผมพูดฝืนๆทั้งที่ใจอยากจะให้มันเป็นอย่างที่เขาพูดกันจะตาย
ลือกันไปทั่วโรงเรียนว่าทงยองเบ หนุ่มหล่อที่ดูเป็นเฟรนลี้เฟรนลี่กับทุกคนกลับหยิ่งผิดกับหน้าตา วันๆไม่ยอมคุยกับใครเอาแต่คุยกับควอนจียง ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นขาวีน ที่ไม่ว่าใครหน้าไหนที่เข้ามาจีบเป็นอันต้องโดนจียงไล่ตะเพิดไปทุกรายมีก็แต่ยองเบนี้แหละที่คนทั้งโรงเรียนเห็นว่าทั้งสองคนเอาแต่อยู่ด้วยกัน คุยหนุงหนิงกันอยู่สองคนทั้งวัน ทำยังกะโรงเรียนนี้มีเรียนกันแต่ทงยองเบกับควอนจียงงั้นแหละ(ไม่ต่างจากคู่ทูซึงซักเท่าไหร่) เลยทำให้ทุกคนคิดว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกัน!!!
แต่ใครจะรู้!! ว่าความจริงแล้ว ไอ่เตี้ยนี่ไม่แม้แต่จะจีบควอนจียงเลยด้วยซ้ำ!!! ไอ่ที่เห็นวันๆคุยอยู่แต่กับเขาน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจีบ แต่เพราะเวลามีใครมาคุยกับมัน มันก็เอาแต่ส่งยิ้มตาหยีไม่พูดจาโต้ตอบอะไรกลับไปจนคนมาคุยด้วยใจแป๋วแล้วเหตุผลที่ทงยองเบไม่ยอมปริปากคุยกับคนอื่นน่ะเหรอ
"ฉันเป็นพวกสนิทกับคนอื่นยากน่ะ..ทำตัวไม่ถูกเวลาคุยกับคนแปลกหน้า"
แล้วกูไม่ใช่คนแปลกหน้าเหรอไงคับ??
ได้ข่าวมึงมาวันแรกมึงก็ชวนกูคุยแต่เรื่องไอ่สองซึงนั่นทั้งวัน
แต่ใครจะรู้อีก.............ว่าควอนจียง ขาวีนคนนี้น่ะ............
ดันตกหลุมรักไอ่เตี้ยนั่นเข้าให้แล้ว!!!
โฮกกกกกกก กกกกกกกกกTT'
ใช่ว่าผมอยากจะรักนักหรอกครับ หล่อๆ หุ่นเฟิมๆ เจ๊นๆ ยิ้มสวยๆ คารมดีๆ เตี้ยๆ(??) แบบนั้น
แต่จะให้ทำยังไงล่ะครับ ในเมื่ออยู่ๆผมก็คิดถึงแต่มัน
จะนั่งเรียนนั่งกินนั่งขี้(??)ก็มีแต่หน้าทงยองเบลอยไปมาเต็มไปหมด!!!!!!
งงกันล่ะสิว่าทำไม คนใจแข็งจีบยากอย่างควอนจียงคนนี้ ถึงใจอ่อนไปหลงรักคนที่ไม่แม้แต่คิดจะจีบเขา
เพราะมันไม่คิดจะจีบไงครับ!!!!!!!!
เพราะมันไม่คิดจะจีบจียงคนสวยคนนี้เนี้ยแหละ!!
ทั้งๆที่ใครๆต่างก็พากันรุมจีบเห็ดน้อยน่ารักกันทั้งนั้น
แต่มันที่อยู่ใกล้ผมมากที่สุดกลับไม่จีบ
มันที่เข้ามาวันแรกก็เจอข่าวว่าตามจีบผม มันไม่จีบ!!!!!!!!!!
มันไม่จีบแค่นั้นยังไม่พอ มันยังด่าผมอีกด้วยครับ!!!!!!!
"ทำไมนายจมูกบานอ๊ะ...ฉันรู้จักหมอศัลยกรรมดีๆนะสนใจมั้ย?"
เก็บไว้ไปทำให้ตัวมึงสูงเถอะ!!!!!
มันเป็นคนแรกที่กล้าด่าผม!!!!!!
โอ้ยยยย คิดแล้วแค้นฝังใจ แถมเท่านั้นยังไม่พอ
วันๆมันเอาแต่ชมว่าซึงรีของไอ่ซึงฮยอนมันน่ารักอยู่นั่น
ขืนซึงฮยอนมาได้ยินแกตายไม่ดีแน่ๆเลยหว่ะยองเบ~
เฮ้ออออออออ...คิดแล้วก็เหนื่อย ทำไมผมต้องมาสนใจคนอย่างมันเนี้ย เพราะมันทำให้เพื่อนผมลดลง เพราะวันๆมันเอาแต่สิงอยู่กับผมจนผมไม่มีเวลาไปคุยกับคนอื่นเลย(ชักจะเหมือนทูซึงเข้าไปทุกที 555)เพราะมัน ทำให้ไม่มีใครมาจีบผมอีกเลยเพราะมีแต่คนคิดว่าผมเป็นแฟนมัน
ถ้าเป็นจริงก็ดีสิครับ!!!!! แต่นี้มันไม่จริง ได้ยินม้ายยยยยย!!! อยากจะให้เป็นจริงเหลือเกิน
"เป็นไรรึเปล่าจียง? ดูนายสับสนๆนะ"ยองเบถาม เมื่อเห็นผมเอามือจิกหัวแล้วส่ายหน้าไปมากับความคิดบ้าๆที่ตีกันอยู่ในสมอง
"ฮะๆ เปล่าหนิ ไม่ได้สับสนอะไรซักหน่อย"
"อ้าว?ไม่ได้สับสนทางเพศหรอกหรอ"
"--*อยากเตี้ยลงกว่าเดิมมั้ยว้ะ? กูจะช่วยกระทืบหัวแบนๆของมึงลงให้จมดินเลยเอามั้ย?"
"โห่ยย แค่นี้ต้องหยาบคาย ยองเบคนดีไม่ชอบคำหยาบรู้มั้ยครับ?"ยองเบหยิกคางผมส่ายไปมาแล้วเดินหนีไป
โอ้ยยยย!แกมันชอบทำให้อยากแล้วจากไปปปป>_____<
.
.
.
.
"กรี๊ด ดดดดดดดดดดด!!!!!พี่ยองเบ หล่อมากเลยค่ะะะะะะะ"
"อ๊ายยยยยยยยยยยยย!!!!!!พี่ยองเบเท่มากค่ะะะะะะะะะ"
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!!!!ซารังเฮ ยองเบโอป้า!!!"
เด็กผู้หญิงหลายคนที่นั่งเรียนอยู่บนตึกกรี๊ดกร๊าดยองเบที่กำลังเล่นบาสอยู่ที่สนาม ไม่ต้องตกใจว่าทำไมต้องกรี๊ดกันขนาดนั้น เพราะมันเล่นถอดเสื้อเล่น!!!!!! พวกนักเรียนหญิงเลยเอามือถือมากดชัตเตอร์เป็นว่าเล่น ส่วนไอ่ซึงฮยอนมันก็เล่นตามปกติไม่ได้โชว์เนื้อหนังอย่างไอ่เตี้ยนั่น --* แต่สาวๆก็ยังรุมกรี๊ดมันอยู่ดี
"พวกนี้จะมารุมกรี๊ดพี่ซึงฮยอนอะไรกันนักหนา!! ฮึ้ยยย!!"ซึงรีที่ได้แต่นั่งดูพวกมันเล่นบาสอยู่ข้างๆผมบ่นเสียงดัง น้องเอ๋ย พี่เองก็อยากเอาถุงเท้ามาปิดตายัดปากไม่ให้ยัยพวกนี้มันลวนลามยองเบทางสายตาและเสียงกรี๊ดเหมือนกันแหละ
"คนมันหล่อ ปล่อยเค้าไป =.,= "
"ดูพี่ยองเบสิ จะถอดเสื้อทำไมก็ไม่รู้..........."อ้าว?O_o อย่าบอกนะว่าน้องซึงนอกใจไอ่เทมไปชอบยองเบของพี่จียงคนนี้เข้าน่ะ ไม่ได้น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
"พี่จียงไม่หึงเหรอห้ะ?ดูสิ พวกนั้นมองตาเป็นมันเลย"
ห้ะ?
ตะกี้แกว่าอะไรนะซึงรี?
"อะไรนะ?"
"ผมถามว่า พี่จียงไม่หึงหรอฮะ?พี่ยองเบถอดเสื้อแถมมีสาวๆมาเกาะแกะเต็มเลย"
"พ่ะ....พี่จะหึงทำไมอ้ะ?"
"อ้าว?ก็พี่สองคนเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอไง" อ๊าก กกกกกกกกกกก นี่น้องซึงก็คิดว่าเขาเป็นแฟนกับยองเบด้วยอีกคนเหรอเนี้ย
"ใครบอกว่าพวกพี่เป็นแฟนกัน...เปล่าซักหน่อย"
"อ้าว? ก็วันนั้นที่ผมไปค้างบ้านพี่ แล้วที่พี่รีบไปแต่เช้าเพราะพี่ยองเบมารับพี่แต่เช้าไม่ใช่เหรอฮะ?"อืมมม ก็ใช่อ่ะ
วันนั้นผมแทบเป็นลมหน้าบ้าน เมื่ออยู่ๆเสียงออดก็ดังแต่เช้าแถมคนที่มากดคือยองเบอีก!!!~
"เสร็จยัง?ไปเรียนกัน^^" ยองเบมารับผมด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มที่ใครๆก็บอกว่าดูแล้วอบอุ่น
ผมถามมันว่าคิดไงถึงมารับ
คำตอบที่ได้มาเล่นเอาผมแทบจะวิ่งรอบกรุงโซลได้ภายใน0.001วินาทีเลยทีเดียว
"คิดถึง เลยมารับ"
แล้วหลังจากวันนั้นยองเบก็มารับผมที่หน้าบ้านทุกวัน ช่วงเวลาที่คุณแม่ผมไปทำงานอยูที่อเมริกา ไอ่ทูซึงมันก็ใช้บ้านผมเป็นรังรัก วันๆก็เห็นแต่ไอ่เทมปัญญาอ่อนใส่ซึงรีที่ทำท่ารำคาญ เป็นใครใครก็รำคาญล่ะครับก็เอาแต่วุ่นวายขอกอดขอหอมขอจูบซึงรีอยู่ได้ทั้งวัน พอซึงรีไม่ให้ไอ่เทมก็งอนสุดท้ายก็จบลงที่พวกมันสองคนนั่งจู๋จี๋กันโดยลืมไปเลยว่ามีผมอยู่ด้วย!!!!!!
แล้ววันนีงผมเห็นยองเบถือกระเป๋ามาเรียนทั้งๆที่ปกติไม่เคยแม้แต่จะพกปากกามาเรียน
"เอาอะไรมาอ้ะ?ที่บ้านมีกระเป๋าใช้ด้วยเหรอ"
"วันนี้ฉันไปค้างบ้านนายน้ะ!!!!!!!!!!~"
หัวใจควอนจียงแทบวายยย ทงยองเบมาค้างที่บ้านจริงๆ แต่ไม่ต้องคิดไปไกลกัน เพราะผมกับยองเบนอนคนละห้อง ยองเบนอนที่ห้องรับแขก ผมนอนที่ห้องผม(ส่วนไอ่ทูซึงนอนที่ด้วยกัน) แล้วรู้มั้ย? ขนาดแม่ผมกลับมาแล้ว ไอ่ทูซึงกลับไปบ้านมันกันแล้ว ยองเบคนนี้ยังคงแวะเวียนมาค้างบ้านผมอยู่ดี!!!!!
"ทำไมยังค้างต่ออ๊ะ? แม่ฉันกลับมาแล้ว นายไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนก็ได้"
"ไม่เป็นไร ฉันอยากอยู่บ้านนายนี่หน่า^^"
อ๊ากกกกกกก กกกกกกกกกก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พูดจายังงี้หมายความว่าอยากมาเป็นลูกเขยตระกูลควอนล่ะสิ่!!!!!!!!!!
*
"ก็เพื่อนกันมารับกันไปเรียนไม่ได้เหรอไง!! อย่าพูดอะไรแปลกๆสิ"ผมตอบซึงรีโดยไม่คิดหันไปสบตา
"เพื่อนกัน...ก็คิดนอกลู่นอกทางได้นะฮะ"
O___________________________________________o
อะไร!!!!!!!!! พูดแบบนี้หมายความว่าไงเนี้ยซึงรี!!!
"ผมว่า...พี่ยองเบคิดกับพี่จียงมากกว่าเพื่อนนะ คิดดูสิฮะ เพื่อนกันที่ไหน บอกกับคนอื่นว่า เป็นแฟนกันอยู่"
"ห้ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!!!!!!!! อะไรนะ?"
"ก็เพื่อนผู้หญิงในห้องผมน่ะ เขาชอบพี่ยองเบ เขาเคยมาถามพี่ยองเบว่าพี่ยองเบเป็นเเฟนกับพี่จียงอยู่เหรอ พี่ยองเบก็ยิ้มเขินๆ แล้วก็ตอบว่าเป็นแฟนกันอยุ่"
ใครก็ด้ายยยยยยยยยยยยยยยย!
ใครก็ได้ๆๆๆๆๆ ช่วยเอาแป้นบาสมาทุบหัวสวยๆของควอนจียงแรงๆซักที
ถ้าผมตาย แสดงว่านี่มันเรื่องจริง!!!
แต่ถ้าไม่ตาย แสดงว่ากูอึด(??)
โอ้ย ยยยยยยยยยยยย!
อยากจะจูบซึงรีแบบร้อนแรงซักที ถ้าไม่ติดกลัวไอ่กอลิล่าบ้านั่นจะมาฆ่าเอา
"พูดจริงเหรอ?"
"ผมเคยโกหกพี่เหรอไง?"ซึงรีหันมาสบตากับผมทำแววตาบ๊องแบ๊วใส่เพื่อให้รู้ว่าเขาไม่ได้โกหก!!!!!
ฉันจะบินบินไป~
ฉันไม่กลัวอะไรรรร~
ควอนจียงแทบบินได้เลยครับ!!!
โฮก กกกก กกกกกกกกกกกก
"แล้วพี่....ชอบพี่ยองเบรึเปล่า??"
"ห้ะ?....พ่ะ...พี่เหรอ...เอ่อ.......ไม่รู้!!!"
"อั่นแน่ะ! บอกผมมาเถอะ ผมไม่บอกใครหรอกน่า ชอบใช่มั้ยล้ะ?"
"..............."
รู้แล้วยังจะถามอีกทำไมว้ะไอ่เด็กบ้า
ซึงรีที่เห็นควอนจียงไม่ตอบเอาแต่ก้มหน้าซ่อนความแดงของแก้ม
ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
พี่ช่วยเรื่องผมมาเยอะแล้ว...คราวนี้ถึงตาผมจะช่วยพี่บ้าง!!!
.
.
.
.
.
สายตาผมสอดส่องมองหายองเบ มันไปอยู่ที่ไหนของมันว่ะ! จะทิ้งให้กูกลับบ้านคนเดียวเหรอไง มันดันเกิดมาสูงซะด้วยสิ หาเจอยากช่ะมั้ด!
"หาใครอยู่น่ะ?"เสียงทุ้มแสนคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู จียงถึงกับสะดุ้ง
"อย่ามาเงียบๆดิ่ว้ะะ ตกใจหมด!"จียงตีเข้าที่แขนล่ำๆ(??)ของคนที่ทำเขาตกใจ
"จะให้ประกาศไมค์เลยมั้ยว่า ยองเบเดินมาทางนี้แล้วว"
ขอเดาว่า ไอ่กอลิล่ามันล้างสมองยองเบน้อยของผมแล้วแน่นอน~
ถึงได้พูดจากวนประสาทส้นเท้าซะแบบนี้
"เอออออ ก็ไปประกาศซะสิ"
"จะประกาศด้วยว่า ยองเบมารับควอนจียงกลับบ้านพร้อมกันแล้ว"
"เออออ ก็ไปประกาศไป๊"
"จะประกาศอีกว่า ทงยองเบน่ะชอบควอนจียง"
"เอออออ ก็ประกาศซักท่ะ....เฮ้ยยยย!!!!!!!!!"
O_____________________________________________________________O !!!
ผมหันมามองใบหน้าหล่อที่ทำหน้าตาเหรอหราไม่รู้เรื่อง ไม่รู้สึกรู้สากับคำพูดที่เพิ่งพูดออกไป
แกไม่รู้สึกแต่ฉันจะบ้าตายแล้วนี่หว่า!!!!!TT;
"งั้น...ฉันไปประกาศล่ะนะ"ยองเบทำท่าจะวิ่งไปที่ห้องประกาศแต่ถูกผมคว้าแขนเอาไว้ก่อน
"ต่ะ....ต่ะ....ต๊ะเกี๊ยนั้นพ้ะอ๊ารูโน้ะ?"
"เอ่อ....นายว่าไงนะ?"
"ตี๋ไก๊นู้พิ้วอั๊วโระเน๊?"
=_______= หน้าของยองเบ
,,>_______<,, หน้าของจียง
โฮก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!
ควอนจียง!!!!!!! แกเป็นบ้าอะไรไปว้ะ?
ทำไมลิ้นมันพันกันอย่างนี้!!!!
ผมตั้งใจจะพูดว่าตะกี้นายพูดอะไรนะแท้ๆ TT'
"นาย....พูดภาษาเกาหลีเป็นรึเปล่า?"ยองเบถามผมทั้งๆกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น
"ป่ะ....เป็นๆๆๆๆ"
"อื้มม...งั้นตอบคำถามฉันนะ"
"เป็นแฟนกันมั้ย?"
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(??)
ไม่ใช่ๆๆ ไม่ใช่ควอนจียงคนนี้กรี๊ดนะครับ !
โน้นๆ ไรเตอร์ต่างหากที่กรี๊ด
ควอนจียงแค่เป็นลมไปแล้วกับคำพูดของยองเบ
อ๊าก กกก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
"เป็นแฟน...กับฉันนะจียง"เสียงหวานที่กระซิบอยู่ข้างหู ทำให้จียงรู้สึกตัวว่าเขากำลังอยุ่ในอ้อมกอดของยองเบ!!!
มึงกอดกูตั้งกะเมื่อไหร่>___________<
ไม่เป็นไร................เพราะเป็นทงยองเบ ควอนจียงยอมได้อยู่แล้ว (กรี๊ดดดดดดดด)
"ไม่!!!!!!!!!!!!!"
"ไม่ปฏิเสธ!!!!!!!!!!!"
*
เบื้องหลัง..........
"เฮ้อ.....ถ้าแอบรักเพื่อน....ควรทำยังไงดีว้ะไอ่เทม?"ยองเบที่มานั่งดูสองซึงฮยอนที่จู๋จี๋กันอยู่พูดขึ้น
"=__=.....มึงแอบรักใครว่ะ? กูเหรอ?"
=__________________________=
"ใช้อะไรคิดว้ะเทม?-*- กูก็พอรู้นะว่ามึงอ่ะโง่....แต่ช่วยเก็บเขามึงหน่อย ทะลุไปถึงดาดฟ้าโรงเรียนแล้ว"
"-*- แล้วใครล่ะว้ะ?เพื่อนมึงก็มีแค่กู ซึงรี แล้วก็ไอ่จี เฮ้ย!!!! อย่าบอกนะว่ามึงคิดอะไรกับซึงรี !!!!!!"
เขาของซึงฮยอนคงจะไม่ได้ทะลุแค่ดาดฟ้าโรงเรียนแล้ว
มันคงยาวเทียบเท่าตึกใบหยกของประเทศไทยเลยทีเดียว
"กูชอบจียง!!!!!!! เขาหดยัง??"
O______________________O
ทั้งซึงฮยอนและซึงรีต่างมองยองเบด้วยสายตาบ่งบอกถึงความตกใจ แต่มีรอยยิ้มแฝงอยู่บนใบหน้า
"ยิ้มอะไรกันวะ??"
"เห็นมั้ย! ผมเดาถูกจริงๆด้วยพี่ซึงฮยอนน เอามาเลยหมื่นวอน"
"โห่ยยย! พี่มีแค่ห้าพันวอนเอง ลดได้มั้ยอ๊ะ"
"ไม่ได้!!!!! พนันกันไว้ที่หมื่นวอนก็หมื่นวอนสิ"
"จ่ายด้วยร่างกายแทนโอเคอ๊ะเปล่า"
เฮ้ๆๆ! ทงยองเบยังนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้นะครับ ทูซึง!!!!!
"มึงช่วยกูคิดหน่อยดิว้ะไอ่เทมมม ซึงรีก็ด้วย!!!"
"เอ่อ....แล้วทำไมพี่ไม่บอกพี่จียงไปตรงๆเลยล่ะฮะว่าพี่ชอบ"
"ก็พี่กลัวมันจะไม่ได้คิดแบบเดียวกับพี่อ่ะดิ่...."
"งั้นมึงก็ลองแสดงท่าทีให้มันรู้ดิ่ว่ามึงชอบ"
"กูก็ทำแล้วนะ กูทั้งไปรับไปส่งมัน ไปค้างบ้านมัน แต่ก๊ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลง"
"แต่คนทั้งโรงเรียนเขาคิดว่าพวกพี่สองคนเป็นแฟนกันไปหมดแล้วนะฮะ....."
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของซึงรี
"ผมมีแผนดีๆล่ะ"
.
.
.
"ผมว่า...พี่ยองเบคิดกับพี่จียงมากกว่าเพื่อนนะ คิดดูสิฮะ เพื่อนกันที่ไหน บอกกับคนอื่นว่า เป็นแฟนกันอยู่"
"ก็เพื่อนผู้หญิงในห้องผมน่ะ เขาชอบพี่ยองเบ เขาเคยมาถามพี่ยองเบว่าพี่ยองเบเป็นเเฟนกับพี่จียงอยู่เหรอ พี่ยองเบก็ยิ้มเขินๆ แล้วก็ตอบว่าเป็นแฟนกันอยุ่"
"แล้วพี่....ชอบพี่ยองเบรึเปล่า??"
"ห้ะ?....พ่ะ...พี่เหรอ...เอ่อ.......ไม่รู้!!!"
"อั่นแน่ะ! บอกผมมาเถอะ ผมไม่บอกใครหรอกน่า ชอบใช่มั้ยล้ะ?"
"..............."
"ผมช่วยพี่เต็มที่แล้วนะ ทีนี้ก็เหลือแต่หน้าที่ของพี่ที่ต้องไปบอกพี่จียงว่าชอบแล้วก็ขอเป็นแฟนซะ!!!"
"ขอบคุณมากน้องรักกกกก!!!!!!!!!!"
END PART SPECIAL....
*
SPECIAL FOR N'GIFT
ของขวัญวันเกิดน้ะค้ะน้องกิ้ฟฟ!!!
ไว้มีโอกาสได้เจอกันเมื่อไหร่ ค่อยมาทวงของขวัญจริงๆแล้วกันน้ะ ฮ่าๆๆๆ
ตอนนี้เอาฟิควายบีจีดีไปก่อน!!! ขอให้น้องกิ้ฟมีความสุขมากๆน้ะคะ
ตั้งใจอ่านหนังสือสอบล้ะจะได้ทำคะแนนได้เยอะๆ ^w^
ขอบคุณสำหรับบลอคมากน้ะค้ะที่อุตส่าช่วยทำให้พี่,,>___<,,
Paring :: yongbae x Jiyong (YBGD) (แอบมี2Seungอยู่แต่แค่นิดเดียวเท่านั้นแหละคะ)
Warning :: หัวข้อบอกอยู่แล้วนะคะว่าใครคู่ใคร Special Part พิเศษเป็นของขวัญให้น้องกิ้ฟน้องรักของพี่พัดนะค่ะ!!! Happy Birthday ย้อนหลังน๊ะค๊ะ
มุขมันแป๊ก เพราะคนแต่งมันเบลอ จีมันบ้า เพราะคนแต่งมันรั่ว ทนๆกันไปหน่อยแล้วกันน๊ะค่ะ
*
"กรี๊ดดดดดดดดดด!นั่นพี่ยองเบนี่หน่า หล่อจังเลยย อยากได้เป็นแฟนจัง>w<"
"ฝันไปเหอะย่ะ ดูด้วยว่าพี่เขาเดินมากับใคร นั่น!พี่จียง แฟนพี่ยองเบที่รักแก"
"โอ้ยยยยยTT' เขาเป็นแฟนกันจริงๆเหรอว้ะแก"
"จริงล่ะมั้ง เห็นอยู่ด้วยกันตลอดเลย"
เสียงพูดคุยของกลุ่มเด็กผู้หญิงที่ผมกับยองเบเพิ่งเดินมาไปเมื่อกี้นินทากันดังลั่นจนเข้าหูผม โห้ยยยยย!คุยกันเบาๆไม่เป็นเหรอไงเนี้ย เข้าหูผมคนเดียวจะไม่ว่าเลยแต่นี่เล่นคุยกันดังขนาดนี้แล้วยองเบมันก็เดินอยู่ข้างๆผม มีเร้อะ!!!จะไม่ได้ยิน ยองเบหันมามองหน้าเขายิ้มๆ
"มีคนพูดถึงเราอีกแล้วนะ"
อ๊าก กกกก กกกกกกกกก>__<
'เรา' เรางั้นเหรอ?
โอ้ยยยย! ควอนจียงหน้าแดงแค่เพราะคำว่า'เรา'
"เอ่อ...ฮะๆ พูดอะไรไร้สาระ"ผมพูดฝืนๆทั้งที่ใจอยากจะให้มันเป็นอย่างที่เขาพูดกันจะตาย
ลือกันไปทั่วโรงเรียนว่าทงยองเบ หนุ่มหล่อที่ดูเป็นเฟรนลี้เฟรนลี่กับทุกคนกลับหยิ่งผิดกับหน้าตา วันๆไม่ยอมคุยกับใครเอาแต่คุยกับควอนจียง ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นขาวีน ที่ไม่ว่าใครหน้าไหนที่เข้ามาจีบเป็นอันต้องโดนจียงไล่ตะเพิดไปทุกรายมีก็แต่ยองเบนี้แหละที่คนทั้งโรงเรียนเห็นว่าทั้งสองคนเอาแต่อยู่ด้วยกัน คุยหนุงหนิงกันอยู่สองคนทั้งวัน ทำยังกะโรงเรียนนี้มีเรียนกันแต่ทงยองเบกับควอนจียงงั้นแหละ(ไม่ต่างจากคู่ทูซึงซักเท่าไหร่) เลยทำให้ทุกคนคิดว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกัน!!!
แต่ใครจะรู้!! ว่าความจริงแล้ว ไอ่เตี้ยนี่ไม่แม้แต่จะจีบควอนจียงเลยด้วยซ้ำ!!! ไอ่ที่เห็นวันๆคุยอยู่แต่กับเขาน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจีบ แต่เพราะเวลามีใครมาคุยกับมัน มันก็เอาแต่ส่งยิ้มตาหยีไม่พูดจาโต้ตอบอะไรกลับไปจนคนมาคุยด้วยใจแป๋วแล้วเหตุผลที่ทงยองเบไม่ยอมปริปากคุยกับคนอื่นน่ะเหรอ
"ฉันเป็นพวกสนิทกับคนอื่นยากน่ะ..ทำตัวไม่ถูกเวลาคุยกับคนแปลกหน้า"
แล้วกูไม่ใช่คนแปลกหน้าเหรอไงคับ??
ได้ข่าวมึงมาวันแรกมึงก็ชวนกูคุยแต่เรื่องไอ่สองซึงนั่นทั้งวัน
แต่ใครจะรู้อีก.............ว่าควอนจียง ขาวีนคนนี้น่ะ............
ดันตกหลุมรักไอ่เตี้ยนั่นเข้าให้แล้ว!!!
โฮกกกกกกก กกกกกกกกกTT'
ใช่ว่าผมอยากจะรักนักหรอกครับ หล่อๆ หุ่นเฟิมๆ เจ๊นๆ ยิ้มสวยๆ คารมดีๆ เตี้ยๆ(??) แบบนั้น
แต่จะให้ทำยังไงล่ะครับ ในเมื่ออยู่ๆผมก็คิดถึงแต่มัน
จะนั่งเรียนนั่งกินนั่งขี้(??)ก็มีแต่หน้าทงยองเบลอยไปมาเต็มไปหมด!!!!!!
งงกันล่ะสิว่าทำไม คนใจแข็งจีบยากอย่างควอนจียงคนนี้ ถึงใจอ่อนไปหลงรักคนที่ไม่แม้แต่คิดจะจีบเขา
เพราะมันไม่คิดจะจีบไงครับ!!!!!!!!
เพราะมันไม่คิดจะจีบจียงคนสวยคนนี้เนี้ยแหละ!!
ทั้งๆที่ใครๆต่างก็พากันรุมจีบเห็ดน้อยน่ารักกันทั้งนั้น
แต่มันที่อยู่ใกล้ผมมากที่สุดกลับไม่จีบ
มันที่เข้ามาวันแรกก็เจอข่าวว่าตามจีบผม มันไม่จีบ!!!!!!!!!!
มันไม่จีบแค่นั้นยังไม่พอ มันยังด่าผมอีกด้วยครับ!!!!!!!
"ทำไมนายจมูกบานอ๊ะ...ฉันรู้จักหมอศัลยกรรมดีๆนะสนใจมั้ย?"
เก็บไว้ไปทำให้ตัวมึงสูงเถอะ!!!!!
มันเป็นคนแรกที่กล้าด่าผม!!!!!!
โอ้ยยยย คิดแล้วแค้นฝังใจ แถมเท่านั้นยังไม่พอ
วันๆมันเอาแต่ชมว่าซึงรีของไอ่ซึงฮยอนมันน่ารักอยู่นั่น
ขืนซึงฮยอนมาได้ยินแกตายไม่ดีแน่ๆเลยหว่ะยองเบ~
เฮ้ออออออออ...คิดแล้วก็เหนื่อย ทำไมผมต้องมาสนใจคนอย่างมันเนี้ย เพราะมันทำให้เพื่อนผมลดลง เพราะวันๆมันเอาแต่สิงอยู่กับผมจนผมไม่มีเวลาไปคุยกับคนอื่นเลย(ชักจะเหมือนทูซึงเข้าไปทุกที 555)เพราะมัน ทำให้ไม่มีใครมาจีบผมอีกเลยเพราะมีแต่คนคิดว่าผมเป็นแฟนมัน
ถ้าเป็นจริงก็ดีสิครับ!!!!! แต่นี้มันไม่จริง ได้ยินม้ายยยยยย!!! อยากจะให้เป็นจริงเหลือเกิน
"เป็นไรรึเปล่าจียง? ดูนายสับสนๆนะ"ยองเบถาม เมื่อเห็นผมเอามือจิกหัวแล้วส่ายหน้าไปมากับความคิดบ้าๆที่ตีกันอยู่ในสมอง
"ฮะๆ เปล่าหนิ ไม่ได้สับสนอะไรซักหน่อย"
"อ้าว?ไม่ได้สับสนทางเพศหรอกหรอ"
"--*อยากเตี้ยลงกว่าเดิมมั้ยว้ะ? กูจะช่วยกระทืบหัวแบนๆของมึงลงให้จมดินเลยเอามั้ย?"
"โห่ยย แค่นี้ต้องหยาบคาย ยองเบคนดีไม่ชอบคำหยาบรู้มั้ยครับ?"ยองเบหยิกคางผมส่ายไปมาแล้วเดินหนีไป
โอ้ยยยย!แกมันชอบทำให้อยากแล้วจากไปปปป>_____<
.
.
.
.
"กรี๊ด ดดดดดดดดดดด!!!!!พี่ยองเบ หล่อมากเลยค่ะะะะะะะ"
"อ๊ายยยยยยยยยยยยย!!!!!!พี่ยองเบเท่มากค่ะะะะะะะะะ"
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!!!!ซารังเฮ ยองเบโอป้า!!!"
เด็กผู้หญิงหลายคนที่นั่งเรียนอยู่บนตึกกรี๊ดกร๊าดยองเบที่กำลังเล่นบาสอยู่ที่สนาม ไม่ต้องตกใจว่าทำไมต้องกรี๊ดกันขนาดนั้น เพราะมันเล่นถอดเสื้อเล่น!!!!!! พวกนักเรียนหญิงเลยเอามือถือมากดชัตเตอร์เป็นว่าเล่น ส่วนไอ่ซึงฮยอนมันก็เล่นตามปกติไม่ได้โชว์เนื้อหนังอย่างไอ่เตี้ยนั่น --* แต่สาวๆก็ยังรุมกรี๊ดมันอยู่ดี
"พวกนี้จะมารุมกรี๊ดพี่ซึงฮยอนอะไรกันนักหนา!! ฮึ้ยยย!!"ซึงรีที่ได้แต่นั่งดูพวกมันเล่นบาสอยู่ข้างๆผมบ่นเสียงดัง น้องเอ๋ย พี่เองก็อยากเอาถุงเท้ามาปิดตายัดปากไม่ให้ยัยพวกนี้มันลวนลามยองเบทางสายตาและเสียงกรี๊ดเหมือนกันแหละ
"คนมันหล่อ ปล่อยเค้าไป =.,= "
"ดูพี่ยองเบสิ จะถอดเสื้อทำไมก็ไม่รู้..........."อ้าว?O_o อย่าบอกนะว่าน้องซึงนอกใจไอ่เทมไปชอบยองเบของพี่จียงคนนี้เข้าน่ะ ไม่ได้น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
"พี่จียงไม่หึงเหรอห้ะ?ดูสิ พวกนั้นมองตาเป็นมันเลย"
ห้ะ?
ตะกี้แกว่าอะไรนะซึงรี?
"อะไรนะ?"
"ผมถามว่า พี่จียงไม่หึงหรอฮะ?พี่ยองเบถอดเสื้อแถมมีสาวๆมาเกาะแกะเต็มเลย"
"พ่ะ....พี่จะหึงทำไมอ้ะ?"
"อ้าว?ก็พี่สองคนเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอไง" อ๊าก กกกกกกกกกกก นี่น้องซึงก็คิดว่าเขาเป็นแฟนกับยองเบด้วยอีกคนเหรอเนี้ย
"ใครบอกว่าพวกพี่เป็นแฟนกัน...เปล่าซักหน่อย"
"อ้าว? ก็วันนั้นที่ผมไปค้างบ้านพี่ แล้วที่พี่รีบไปแต่เช้าเพราะพี่ยองเบมารับพี่แต่เช้าไม่ใช่เหรอฮะ?"อืมมม ก็ใช่อ่ะ
วันนั้นผมแทบเป็นลมหน้าบ้าน เมื่ออยู่ๆเสียงออดก็ดังแต่เช้าแถมคนที่มากดคือยองเบอีก!!!~
"เสร็จยัง?ไปเรียนกัน^^" ยองเบมารับผมด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มที่ใครๆก็บอกว่าดูแล้วอบอุ่น
ผมถามมันว่าคิดไงถึงมารับ
คำตอบที่ได้มาเล่นเอาผมแทบจะวิ่งรอบกรุงโซลได้ภายใน0.001วินาทีเลยทีเดียว
"คิดถึง เลยมารับ"
แล้วหลังจากวันนั้นยองเบก็มารับผมที่หน้าบ้านทุกวัน ช่วงเวลาที่คุณแม่ผมไปทำงานอยูที่อเมริกา ไอ่ทูซึงมันก็ใช้บ้านผมเป็นรังรัก วันๆก็เห็นแต่ไอ่เทมปัญญาอ่อนใส่ซึงรีที่ทำท่ารำคาญ เป็นใครใครก็รำคาญล่ะครับก็เอาแต่วุ่นวายขอกอดขอหอมขอจูบซึงรีอยู่ได้ทั้งวัน พอซึงรีไม่ให้ไอ่เทมก็งอนสุดท้ายก็จบลงที่พวกมันสองคนนั่งจู๋จี๋กันโดยลืมไปเลยว่ามีผมอยู่ด้วย!!!!!!
แล้ววันนีงผมเห็นยองเบถือกระเป๋ามาเรียนทั้งๆที่ปกติไม่เคยแม้แต่จะพกปากกามาเรียน
"เอาอะไรมาอ้ะ?ที่บ้านมีกระเป๋าใช้ด้วยเหรอ"
"วันนี้ฉันไปค้างบ้านนายน้ะ!!!!!!!!!!~"
หัวใจควอนจียงแทบวายยย ทงยองเบมาค้างที่บ้านจริงๆ แต่ไม่ต้องคิดไปไกลกัน เพราะผมกับยองเบนอนคนละห้อง ยองเบนอนที่ห้องรับแขก ผมนอนที่ห้องผม(ส่วนไอ่ทูซึงนอนที่ด้วยกัน) แล้วรู้มั้ย? ขนาดแม่ผมกลับมาแล้ว ไอ่ทูซึงกลับไปบ้านมันกันแล้ว ยองเบคนนี้ยังคงแวะเวียนมาค้างบ้านผมอยู่ดี!!!!!
"ทำไมยังค้างต่ออ๊ะ? แม่ฉันกลับมาแล้ว นายไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนก็ได้"
"ไม่เป็นไร ฉันอยากอยู่บ้านนายนี่หน่า^^"
อ๊ากกกกกกก กกกกกกกกกก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พูดจายังงี้หมายความว่าอยากมาเป็นลูกเขยตระกูลควอนล่ะสิ่!!!!!!!!!!
*
"ก็เพื่อนกันมารับกันไปเรียนไม่ได้เหรอไง!! อย่าพูดอะไรแปลกๆสิ"ผมตอบซึงรีโดยไม่คิดหันไปสบตา
"เพื่อนกัน...ก็คิดนอกลู่นอกทางได้นะฮะ"
O___________________________________________o
อะไร!!!!!!!!! พูดแบบนี้หมายความว่าไงเนี้ยซึงรี!!!
"ผมว่า...พี่ยองเบคิดกับพี่จียงมากกว่าเพื่อนนะ คิดดูสิฮะ เพื่อนกันที่ไหน บอกกับคนอื่นว่า เป็นแฟนกันอยู่"
"ห้ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!!!!!!!! อะไรนะ?"
"ก็เพื่อนผู้หญิงในห้องผมน่ะ เขาชอบพี่ยองเบ เขาเคยมาถามพี่ยองเบว่าพี่ยองเบเป็นเเฟนกับพี่จียงอยู่เหรอ พี่ยองเบก็ยิ้มเขินๆ แล้วก็ตอบว่าเป็นแฟนกันอยุ่"
ใครก็ด้ายยยยยยยยยยยยยยยย!
ใครก็ได้ๆๆๆๆๆ ช่วยเอาแป้นบาสมาทุบหัวสวยๆของควอนจียงแรงๆซักที
ถ้าผมตาย แสดงว่านี่มันเรื่องจริง!!!
แต่ถ้าไม่ตาย แสดงว่ากูอึด(??)
โอ้ย ยยยยยยยยยยยย!
อยากจะจูบซึงรีแบบร้อนแรงซักที ถ้าไม่ติดกลัวไอ่กอลิล่าบ้านั่นจะมาฆ่าเอา
"พูดจริงเหรอ?"
"ผมเคยโกหกพี่เหรอไง?"ซึงรีหันมาสบตากับผมทำแววตาบ๊องแบ๊วใส่เพื่อให้รู้ว่าเขาไม่ได้โกหก!!!!!
ฉันจะบินบินไป~
ฉันไม่กลัวอะไรรรร~
ควอนจียงแทบบินได้เลยครับ!!!
โฮก กกกก กกกกกกกกกกกก
"แล้วพี่....ชอบพี่ยองเบรึเปล่า??"
"ห้ะ?....พ่ะ...พี่เหรอ...เอ่อ.......ไม่รู้!!!"
"อั่นแน่ะ! บอกผมมาเถอะ ผมไม่บอกใครหรอกน่า ชอบใช่มั้ยล้ะ?"
"..............."
รู้แล้วยังจะถามอีกทำไมว้ะไอ่เด็กบ้า
ซึงรีที่เห็นควอนจียงไม่ตอบเอาแต่ก้มหน้าซ่อนความแดงของแก้ม
ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
พี่ช่วยเรื่องผมมาเยอะแล้ว...คราวนี้ถึงตาผมจะช่วยพี่บ้าง!!!
.
.
.
.
.
สายตาผมสอดส่องมองหายองเบ มันไปอยู่ที่ไหนของมันว่ะ! จะทิ้งให้กูกลับบ้านคนเดียวเหรอไง มันดันเกิดมาสูงซะด้วยสิ หาเจอยากช่ะมั้ด!
"หาใครอยู่น่ะ?"เสียงทุ้มแสนคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู จียงถึงกับสะดุ้ง
"อย่ามาเงียบๆดิ่ว้ะะ ตกใจหมด!"จียงตีเข้าที่แขนล่ำๆ(??)ของคนที่ทำเขาตกใจ
"จะให้ประกาศไมค์เลยมั้ยว่า ยองเบเดินมาทางนี้แล้วว"
ขอเดาว่า ไอ่กอลิล่ามันล้างสมองยองเบน้อยของผมแล้วแน่นอน~
ถึงได้พูดจากวนประสาทส้นเท้าซะแบบนี้
"เอออออ ก็ไปประกาศซะสิ"
"จะประกาศด้วยว่า ยองเบมารับควอนจียงกลับบ้านพร้อมกันแล้ว"
"เออออ ก็ไปประกาศไป๊"
"จะประกาศอีกว่า ทงยองเบน่ะชอบควอนจียง"
"เอออออ ก็ประกาศซักท่ะ....เฮ้ยยยย!!!!!!!!!"
O_____________________________________________________________O !!!
ผมหันมามองใบหน้าหล่อที่ทำหน้าตาเหรอหราไม่รู้เรื่อง ไม่รู้สึกรู้สากับคำพูดที่เพิ่งพูดออกไป
แกไม่รู้สึกแต่ฉันจะบ้าตายแล้วนี่หว่า!!!!!TT;
"งั้น...ฉันไปประกาศล่ะนะ"ยองเบทำท่าจะวิ่งไปที่ห้องประกาศแต่ถูกผมคว้าแขนเอาไว้ก่อน
"ต่ะ....ต่ะ....ต๊ะเกี๊ยนั้นพ้ะอ๊ารูโน้ะ?"
"เอ่อ....นายว่าไงนะ?"
"ตี๋ไก๊นู้พิ้วอั๊วโระเน๊?"
=_______= หน้าของยองเบ
,,>_______<,, หน้าของจียง
โฮก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!
ควอนจียง!!!!!!! แกเป็นบ้าอะไรไปว้ะ?
ทำไมลิ้นมันพันกันอย่างนี้!!!!
ผมตั้งใจจะพูดว่าตะกี้นายพูดอะไรนะแท้ๆ TT'
"นาย....พูดภาษาเกาหลีเป็นรึเปล่า?"ยองเบถามผมทั้งๆกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น
"ป่ะ....เป็นๆๆๆๆ"
"อื้มม...งั้นตอบคำถามฉันนะ"
"เป็นแฟนกันมั้ย?"
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(??)
ไม่ใช่ๆๆ ไม่ใช่ควอนจียงคนนี้กรี๊ดนะครับ !
โน้นๆ ไรเตอร์ต่างหากที่กรี๊ด
ควอนจียงแค่เป็นลมไปแล้วกับคำพูดของยองเบ
อ๊าก กกก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
"เป็นแฟน...กับฉันนะจียง"เสียงหวานที่กระซิบอยู่ข้างหู ทำให้จียงรู้สึกตัวว่าเขากำลังอยุ่ในอ้อมกอดของยองเบ!!!
มึงกอดกูตั้งกะเมื่อไหร่>___________<
ไม่เป็นไร................เพราะเป็นทงยองเบ ควอนจียงยอมได้อยู่แล้ว (กรี๊ดดดดดดดด)
"ไม่!!!!!!!!!!!!!"
"ไม่ปฏิเสธ!!!!!!!!!!!"
*
เบื้องหลัง..........
"เฮ้อ.....ถ้าแอบรักเพื่อน....ควรทำยังไงดีว้ะไอ่เทม?"ยองเบที่มานั่งดูสองซึงฮยอนที่จู๋จี๋กันอยู่พูดขึ้น
"=__=.....มึงแอบรักใครว่ะ? กูเหรอ?"
=__________________________=
"ใช้อะไรคิดว้ะเทม?-*- กูก็พอรู้นะว่ามึงอ่ะโง่....แต่ช่วยเก็บเขามึงหน่อย ทะลุไปถึงดาดฟ้าโรงเรียนแล้ว"
"-*- แล้วใครล่ะว้ะ?เพื่อนมึงก็มีแค่กู ซึงรี แล้วก็ไอ่จี เฮ้ย!!!! อย่าบอกนะว่ามึงคิดอะไรกับซึงรี !!!!!!"
เขาของซึงฮยอนคงจะไม่ได้ทะลุแค่ดาดฟ้าโรงเรียนแล้ว
มันคงยาวเทียบเท่าตึกใบหยกของประเทศไทยเลยทีเดียว
"กูชอบจียง!!!!!!! เขาหดยัง??"
O______________________O
ทั้งซึงฮยอนและซึงรีต่างมองยองเบด้วยสายตาบ่งบอกถึงความตกใจ แต่มีรอยยิ้มแฝงอยู่บนใบหน้า
"ยิ้มอะไรกันวะ??"
"เห็นมั้ย! ผมเดาถูกจริงๆด้วยพี่ซึงฮยอนน เอามาเลยหมื่นวอน"
"โห่ยยย! พี่มีแค่ห้าพันวอนเอง ลดได้มั้ยอ๊ะ"
"ไม่ได้!!!!! พนันกันไว้ที่หมื่นวอนก็หมื่นวอนสิ"
"จ่ายด้วยร่างกายแทนโอเคอ๊ะเปล่า"
เฮ้ๆๆ! ทงยองเบยังนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้นะครับ ทูซึง!!!!!
"มึงช่วยกูคิดหน่อยดิว้ะไอ่เทมมม ซึงรีก็ด้วย!!!"
"เอ่อ....แล้วทำไมพี่ไม่บอกพี่จียงไปตรงๆเลยล่ะฮะว่าพี่ชอบ"
"ก็พี่กลัวมันจะไม่ได้คิดแบบเดียวกับพี่อ่ะดิ่...."
"งั้นมึงก็ลองแสดงท่าทีให้มันรู้ดิ่ว่ามึงชอบ"
"กูก็ทำแล้วนะ กูทั้งไปรับไปส่งมัน ไปค้างบ้านมัน แต่ก๊ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลง"
"แต่คนทั้งโรงเรียนเขาคิดว่าพวกพี่สองคนเป็นแฟนกันไปหมดแล้วนะฮะ....."
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของซึงรี
"ผมมีแผนดีๆล่ะ"
.
.
.
"ผมว่า...พี่ยองเบคิดกับพี่จียงมากกว่าเพื่อนนะ คิดดูสิฮะ เพื่อนกันที่ไหน บอกกับคนอื่นว่า เป็นแฟนกันอยู่"
"ก็เพื่อนผู้หญิงในห้องผมน่ะ เขาชอบพี่ยองเบ เขาเคยมาถามพี่ยองเบว่าพี่ยองเบเป็นเเฟนกับพี่จียงอยู่เหรอ พี่ยองเบก็ยิ้มเขินๆ แล้วก็ตอบว่าเป็นแฟนกันอยุ่"
"แล้วพี่....ชอบพี่ยองเบรึเปล่า??"
"ห้ะ?....พ่ะ...พี่เหรอ...เอ่อ.......ไม่รู้!!!"
"อั่นแน่ะ! บอกผมมาเถอะ ผมไม่บอกใครหรอกน่า ชอบใช่มั้ยล้ะ?"
"..............."
"ผมช่วยพี่เต็มที่แล้วนะ ทีนี้ก็เหลือแต่หน้าที่ของพี่ที่ต้องไปบอกพี่จียงว่าชอบแล้วก็ขอเป็นแฟนซะ!!!"
"ขอบคุณมากน้องรักกกกก!!!!!!!!!!"
END PART SPECIAL....
*
SPECIAL FOR N'GIFT
ของขวัญวันเกิดน้ะค้ะน้องกิ้ฟฟ!!!
ไว้มีโอกาสได้เจอกันเมื่อไหร่ ค่อยมาทวงของขวัญจริงๆแล้วกันน้ะ ฮ่าๆๆๆ
ตอนนี้เอาฟิควายบีจีดีไปก่อน!!! ขอให้น้องกิ้ฟมีความสุขมากๆน้ะคะ
ตั้งใจอ่านหนังสือสอบล้ะจะได้ทำคะแนนได้เยอะๆ ^w^
ขอบคุณสำหรับบลอคมากน้ะค้ะที่อุตส่าช่วยทำให้พี่,,>___<,,
รั๊กน้องกิ้ฟโค่ดดดด >3< จ๊วบบบ บบบบบบ*
TALK ::ดองงง
ฟิคเรื่องนี้ดองมากๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ
จำได้ว่าแต่งทิ้งไว้นานมากกก จนเริ่มเหม็น
แต่พอได้เห็นรูปวายบีจีดีที่มัน(เหมือน)นั่งคร่อมกัน กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ
ไรเตอร์กลายเป็นคนบ้าไปทันที บ้าอย่างเดียวไม่พอคลั่งด้วย ฮ่าๆๆๆ
เคยคิดว่าอิจีมันแรดก็จริงแต่มันแมน แมนเกินไปไม่สามารถมองมันเป็นเคะได้
แต่ณ อารมณ์ในตอนนี้ ขอเปลี่ยนความคิด
มันเป็นได้ โฮก กกกกกกกกกกก! มันเป็นได้ให้เฉพาะพี่เบ...ฮ่าๆๆๆๆ
และแล้ว ฟิคเรื่องนี้ก็บ้าไม่แพ้กับเมคมายเดย์ตอนจบ(พาร์ททูซึง)
คู่บ้าประจำฟิคพัด ชเวซึงฮยอนและควอนจียง ฮ่าๆๆๆๆ
บ้า รั่ว เบลอ มึน อึน เนี้ยแหล่ะฟิคพัด,,=___=,,
TALK ::ดองงง
ฟิคเรื่องนี้ดองมากๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ
จำได้ว่าแต่งทิ้งไว้นานมากกก จนเริ่มเหม็น
แต่พอได้เห็นรูปวายบีจีดีที่มัน(เหมือน)นั่งคร่อมกัน กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ
ไรเตอร์กลายเป็นคนบ้าไปทันที บ้าอย่างเดียวไม่พอคลั่งด้วย ฮ่าๆๆๆ
เคยคิดว่าอิจีมันแรดก็จริงแต่มันแมน แมนเกินไปไม่สามารถมองมันเป็นเคะได้
แต่ณ อารมณ์ในตอนนี้ ขอเปลี่ยนความคิด
มันเป็นได้ โฮก กกกกกกกกกกก! มันเป็นได้ให้เฉพาะพี่เบ...ฮ่าๆๆๆๆ
และแล้ว ฟิคเรื่องนี้ก็บ้าไม่แพ้กับเมคมายเดย์ตอนจบ(พาร์ททูซึง)
คู่บ้าประจำฟิคพัด ชเวซึงฮยอนและควอนจียง ฮ่าๆๆๆๆ
บ้า รั่ว เบลอ มึน อึน เนี้ยแหล่ะฟิคพัด,,=___=,,
